„Mój Las” jest jedną z odpowiedzi na wyrzynanie lasów w miejscach mojego dojrzewania.
Wiele lasów mojego dzieciństwa otrzymało imiona, Las Przemka, Widoki, Las Na Górce, Las Za Rzeką, Brzozowy Lasek, Grodzisko, Las Natalki, Bagna… niemniej nie odwoływały się do prawnej przynależności a raczej do doświadczeń i skojarzeń z nimi związanymi i kumulowanymi przez lata we wspólnej egzystencji.
Wyrzynanie lasów, prawnie uznanych za państwowe, to wtargnięcie na teren intymnych układów drzew, leśnych zwierząt i ludzi, którzy byli świadkami wzajemnego wzrostu i zmian. Wtargnięcie obcych ludzi z głośnymi maszynami, do rżnięcia najdorodniejszych, zdrowych drzew, Może być uznane za barbarzyństwo, a jednak: enigmatycznie tłumaczone jest jako cywilizacyjna konieczność pozyskiwania funduszy, pieniędzy dla wspólnego dobra.
Warstwy z różnorodnych tkanin hipnotyzują prowadząc wzrok wokół centrum, wokół sedna, które w różny sposób dla każdego jest najważniejsze, jest prawdą, która pamięta o złożoności wszystkich bytów, istniejących dzięki byciu w relacji. Zdjęcia są głosem sprzeciwu, wobec wycinek i ukłonem w stronę umarłych lasów, które widziały jak rosnę.
MATERIAŁ WYJŚCIOWY: papier, wydruk
EDYCJA: I
TECHNIKA: fotografia, kolaż
MIEJSCE STWORZENIA: Będargowo
EDYCJE PRACY: tylko jedna (2XI2023)
